Είναι απίστευτο το τι μπορεί να εντυπωθεί σε κάθε άνθρωπο όταν ακούσει μια μελωδία.
Προσωπικά πριν αρκετά χρόνια, άκουσα για πρώτη φορά τον Gallagher να τραγουδά, το θρυλικό πλέον For the last time, απ' το πρώτο του σόλο άλμπουμ του '71, και μαγεύτηκα... ήταν το κομμάτι σταθμός, που με έβαλε στην Rock οικογένεια και μου έσπειρε την ροπή προς πιο Blues αναζητήσεις. Βέβαια, τα ακούσματα με την πάροδο του χρόνου εμπλουτίστηκαν και πειραματίστηκαν με διάφορους ήχους. Όμως, η πρώτη αγάπη πάντα εντυπώνεται βαθιά μέσα μας καθώς, γεννά εικόνες, αρώματα κι όνειρα....!
Γιαυτές τις εικόνες θα μιλήσω, αυτά τα αρώματα θα προσπαθήσω να αναπλάσω και να τα μοιραστώ με άλλους, σαν κι εμένα που σε πείσμα των καιρών συνεχίζουν να ονειρεύονται. Ναι, οι Rockάδες, ήταν εκ φύσεως ονειροπόλοι, παιδιά της φαντασίας που μέσα απ' τον ρυθμό ζούσαν σε άλλες εποχές, με αγνότητα στην ψυχή, και ρομαντικό πνεύμα.



