να γελάσω ή να φωνάξω ρε;

Ώρα να γελάω ή να βάλω τις φωνές; με την αστείρευτη μαλακία του έλληνα, και την τάση/ανάγκη του, να παθαίνει μανία καταδίωξης...
Ξεκινά να διαβάσει υποτίθεται κάτι, κι άλλα βλέπει, άλλα καταλαβαίνει, κι αρχίζει μετά την δαιμονολογία, τους αφορισμούς, και το κυνήγι μαγισσών....
Ρε μαλάκες, υποτίθεται πως σαν έλληνες, μιλάμε, γράφουμε και διαβάζουμε, καταλαβαίνοντας τα ελληνικά ως μητρική μας γλώσσα.
Πως διάολο καταφέρνετε να διαβάζετε κάτι, κι αμέσως να φαντάζεστε ιστορίες με αγρίους, μονάχα σεις ξέρετε...!!!
Αφορμή για όλο αυτό, στάθηκε το παρακάτω μήνυμα από φιλόζωο για να με αφυπνίσει, αγνοώντας δυο βασικά στοιχεία: την Μεσσηνιακή καταγωγή μου και το τι ακριβώς γράφει το άρθρο που μου παραθέτει ως πειστήριο της μαλακίας του.!

"Είμαι στην δυσάρεστη θέση να επικοινωνώ μαζί σας για να σας ενημερώσω για ένα τραγικό περιστατικό που λαμβάνει χώρα στην Μεσσηνία κατά την περίοδο του καρναβαλιού και κορυφώνεται την Καθαρά Δευτέρα. Όπως ενημερώθηκα πρόσφατα από την τοπική εφημερίδα "Ελευθερία" που εκδόθηκε στις 7/2/2013, στο Νησί της Μεσσηνίας πιάνουν όλους τους σκύλους του χωριού, τους μεταφέρουν στην πλατεία όπου τους κρεμάνε με σκοινί και τους αφήνουν να πέσουν από μεγάλο ύψος προκείμενου να ακούσουν το ουρλιαχτό του ζώου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τον βασανισμό, τον τραυματισμό και συχνά την θανάτωση του ζώου με τον χειρότερο τρόπο. Το έθιμο αυτό πρέπει να σταματήσει σας παρακαλώ βοηθήστε μας.
σας παραθέτω και μια σελίδα όπου μπορείτε να βρείτε το αναλυτικό ρεπορτάζ."

Και μου στέλνει το πειστήριο του εγκλήματος... http://www.eleftheriaonline.gr/politismos/synentefkseis-parousiaseis/item/23006-istoria-nisiotikou-karnavalioy-4o-meros

πως φτάσαμε εδώ...

Ευφυολογήματα...



Ένας Έλληνας τρώει ήσυχα-ήσυχα το δείπνο του, σε ένα εστιατόριο, όταν ένας τυπικός Αμερικάνος τουρίστας, μασώντας προκλητικά τσίχλα, έρχεται και κάθεται απροσκάλεστος δίπλα του.

Ο ΄Έλληνας τον αγνοεί, και ο Αμερικάνος δυσαρεστημένος, ξεκινάει την παρακάτω κουβέντα.
Aμερικάνος: Τρώτε ολόκληρο το ψωμί, εσείς οι Έλληνες;
Έλληνας (βαριεστημένα): Φυσικά.
Αμερικάνος: Εμείς όχι. Τρώμε μόνο το εσωτερικό, το εξωτερικό το βάζουμε σε ένα κοντέινερ, το ανακυκλώνουμε, το κάνουμε κρουασάν και τα πουλάμε στους Έλληνες.
Ο Έλληνας ακούει ατάραχος.
Αμερικάνος: Τρώτε μαρμελάδα εσείς οι Έλληνες;
Έλληνας: Φυσικά.
Αμερικάνος: Εμείς πάλι όχι. Τρώμε φρέσκα φρούτα. Τα υπολείμματα, κουκούτσια, φλούδες, κλπ, τα βάζουμε σε ένα κοντέινερ, το ανακυκλώνουμε, τα κάνουμε μαρμελάδα και τα πουλάμε στους Έλληνες.
Ατάραχος ο Έλληνας τον ακούει δίχως να μειδιάσει. Και ρωτά με τη σειρά του.
Έλληνας: Τα προφυλακτικά τι τα κάνετε αφού πηδήξετε;
Αμερικάνος: Τα πετάμε φυσικά.
Έλληνας: Εμείς, πάλι, όχι. Τα βάζουμε σε ένα κοντέινερ, το ανακυκλώνουμε, τα κάνουμε τσίχλες και τα πουλάμε στους Αμερικάνους. Αυτά με άρωμα φρούτων γίνονται ανάρπαστα!

                             ~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Κάτι τέτοιες μαλακίες σκέφτονται, και λέγανε χρόνια τώρα οι ξύπνιοι, γιαυτό μας πήρανε τα σώβρακα και μας ξυρίσαν κιόλας, για να πλέξουν κουρελούδες....

Και μετά, μου λες, για δεν σου γράφω....

οι μπογιατζήδες...ή πως φτάσαμε σε αυτό το χάλι

Τρεις Μπογιατζήδες, ένας Αλβανός, ένας Γερμανός και ένας Έλληνας πέθαναν και πάνε στον Παράδεισο. Ο Αγιος Πέτρος τους άνοιξε την πόρτα.


" Καλώς τα Παιδιά επιτέλους ήρθαν και τρεις χρήσιμοι άνθρωποι,
ρε παιδιά θέλω να βάψω την πόρτα του παράδεισου".


- Για πες μου λέει του Αλβανού πόσα θέλεις για να την βάψεις;


- 600 ευρώ λέει ο Αλβανός.

-600; πως τα λογάριασες;


- Nα: 200 για μένα, 200 για τους φόρους και 200 τα υλικά.


- Εσύ, λέει του Γερμανού πόσα θέλεις;


- 900 ευρώ: 300 για μένα, 300 στην εφορία και 300 τα υλικά.


- Και εσύ λέει του Έλληνα ποσά θέλεις;


- 3.000 ευρώ Άγιε μου Πέτρο.


- 3.000; Τρελός είσαι; Πως τα λογάριασες;


- Άγιε Πέτρο μου , έλα πιο κοντά να μην μας ακούν.


-Ο Αγιος Πέτρος πήγε κοντά του και ο Έλληνας του ψιθυρίζει:


Άκουσε να δεις, 1.000 για σένα, 1.000 για μένα, 400 στον Γερμανό για να το βουλώσει και 600 θα δώσουμε στον Αλβανό για να βάψει την πόρτα.!




Τάχα απορούμε ακόμα για την κατάντια και το χάλι της Ελλαδίτσας μας???
Ας είναι καλά το "ελληνικό δαιμόνιο" όπως χαριτολογούσαμε...
ή ότι δεν είναι όλοι μακάκες σαν εμάς, όταν βλέπαμε κάποιον να τα τσεπώνει...!!!


Άντε με τις υγείες μας και πάμε ξανάμανά στην ίδια τάξη, μπας και την επόμενη φορά το εντυπώσουμε το μάθημά μας...!!!