Ένα ακόμη Blues...

                                                 Καλημέρες...
                      Καλό Σαββατοκύριακο...

Η σχέση μου με τις μελωδίες, είναι αναπόσπαστη...
Πάντα, σε ότι, κι αν έκανα/κάνω, υπάρχει ένα τραγούδι να με συντροφεύει, ή και καθοδηγεί ακόμη...
Τα είδη διάφορα, αρκεί, να χουν μελωδία κι αρμονικότητα. Να μου δίνουν την δυνατότητα, να ξεχωρίσω ήχους κι αποχρώσεις. Να μπορώ, να φτιάξω εικόνες μέσα μου, και γύρω μου.

♫♪♫ νότες και γρατζουνιές, αόρατες

Σαν την ανάγκη της ανάσας έγινε και τούτη η συνήθεια, κάθε που το βαθύ σκοτάδι,
τυλίγει την νυχτιά με την γυαλιστερή του, μαύρη κάπα...

Έρχονται, αχνοπατώντας οι θύμησες σαν διαρρήκτες να τρυπώσουν στο μυαλό...
φέρνουν μαζί τους , τον συλλογισμό και την αναπόληση, για να φυλάνε τσίλιες.
Κι αρχίζουν τις ανασκαφές στο σεντούκι της ψυχής, ψάχνοντας τα μάργαρα του παρελθόντος.!

Μάλιστα για να 'ναι σίγουρες προς τ' αποτέλεσμα, βάφουν το τοπίο στον τόνο της μελαγχολίας.
Ψάχνουν μεθοδικά για κείνες τις στιγμές... τα σημαδιακά κομμάτια της ζωής που πέρασε,
κι είν' τόσα πολλά...όσα κι οι χαρακιές στο κορμί, μα κυρίως οι αόρατες γρατζουνιές.