Blue Horizon

- Αγαπάς;;;
- Αγαπάω ...
- Και γιατί αγαπάς;;;
- Γιατί, με κάνει καλύτερο άνθρωπο..
- Καλύτερο ή ευκολότερο ...
- Ευκολότερο;;;
- Ναι. Ευκολότερο ...
- Τι εννοείς;;;
- Εννοώ, ότι η αγάπη, σε μαλακώνει, κάνεις υποχωρήσεις, που δεν θα έκανες, αν δεν αγαπούσες, είσαι πιο γλυκός, πιο ευαίσθητος. Οπότε, είσαι ευκολότερος στο να δέχεσαι πράγματα, και καταστάσεις ...
- Και αυτό, δεν σημαίνει 'καλύτερος άνθρωπος';;;
- Έχοντας αλλάξει εσένα;;;
- Γιατί λες ότι άλλαξα εμένα; Αφού, ο ίδιος είμαι. Δεν άλλαξα. Θέλω, και τα κάνω. Δεν μου τα επιβάλλει κανένας ...
- Δεν είπα το αντίθετο ...
- Τότε τι λες;;;
- Ότι γίνεσαι ευκολότερος. Δεν γίνεσαι καλύτερος. Αλλάζεις ...
- Αλλάζω, αλλά προς το καλύτερο ...
- Αλλάζεις, έτσι ώστε να γίνεσαι πιο αρεστός. Αλλάζεις, έτσι ώστε να αντέχεις, το έτερον ήμισυ. Αλλάζεις, έτσι ώστε, να σε αντέχει το έτερον ήμισυ ...
- Μα, αυτό είναι το καλύτερο. Μαθαίνω να ζω με κάποιον άλλο. Μαθαίνω, να συμβιώνω και να βιώνω. Μαθαίνω, να μην είμαι 'εγώ', και να είμαστε 'εμείς' ...
- Σωστά τα περί 'εγώ' και 'εμείς', αρκεί να ξεκινάς από το 'εγώ' και να δημιουργείς το 'εμείς'. Γιατί τότε, δεν γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος. Χάνεσαι από οντότητα, κι αφομοιώνεσαι στα γούστα, και στις ορέξεις του άλλου. Γίνεσαι 'ένα' με τον άλλο, και μετά για να βρεις το 'εγώ', πρέπει να γκρεμίσεις τα πάντα μέσα σου και να ξαναφτιαχτείς. Και ξέρεις ποιο είναι το ωραίο;;;
- Ποιο;;;
- Όταν, θελήσεις να ξαναγίνεις 'εσύ', κανένας, δεν πιστεύει ότι ήσουν, μόνο 'εμείς' ...

 http://youtu.be/fMqkJ1mFIYw

Ζητείται ανθρωπιά....

  Η σημασία της εξωτερικής εμφάνισης....

 http://youtu.be/PzGh_GboLe4
Χαζεύοντας στο διαδίκτυο χτες την νύχτα και ψάχνοντας ένα θέμα, μου βγάζει στην σελίδα αναζήτησης ένα forum....
Διστακτικά, καθώς ήταν ψιλοάσχετο με το θέμα μου, πέφτω σε μια συζήτηση περί ανθρωπίνων σχέσεων για τον συνάνθρωπο....
Πέραν από την ιστορία που διηγείται αυτός που ξεκίνησε την συζήτηση, το κλικ μου το έκανε το σχόλιο ενός νεαρού.
18-19 μόλις χρόνων, κι αναπτύσει τις σκέψεις και πεποιθήσεις του πάνω στο θέμα. Κι ο επίλογος, είναι που με έστειλε και πλέον το δημοσιεύω εδώ.
Το ίδιο θέμα καλέστηκε να αναπτύξει στις πανελλαδικές εξετάσεις. Όμως, όπως σχολίασε, αν έγραφε εκεί αυτά που έπρεπε να πει, σίγουρα θα έπαιρνε ένα ωραιότατο κουλουράκι άνευ σισαμίου.

Έτσι το παλικάρι μας, αναπτύσει αυτό που κανονικά, σε έναν άλλον κόσμο που όλα θα ήταν εν τάξει κι αρμονία, θα παρέδιδε ως εργασία του στις εξετάσεις....

Διαβάστε το, γιατί κατ' εμέ, αξίζει να ακούσουμε την σκέψη και τα πιστεύω του μέλλοντος. Των νέων ανθρώπων που ΔΕΝ θα συνεχίσουν τις δικιές μας μαλακίες και κατρακύλες.!

Περί άγχους κι άλλων δαιμονίων...

Πόσο ζυγίζει ένα ποτήρι νερό

Μία ψυχολόγος βρισκόταν μέσα σε μία αίθουσα διδασκαλίας

Και μιλούσε για τη διαχείριση του άγχους σε ένα ακροατήριο.

Κάποια στιγμή σήκωσε ένα ποτήρι νερό

Και όλοι υπέθεσαν ότι θα τους απευθύνει την κλασική ερώτηση “μισοάδειο ή μισογεμάτο”.

Τα Ελληνικά...

«Σε λόγο πεζό θέλω να ειπώ ότι, όσο ο άνθρωπος θα ζει σε τούτο το γαλαζοπράσινο πλανήτη, και όσο η πολιτική του συνείδηση θα αναζητεί το τέλειο πολίτευμα για να συμβιώνει ειρηνικά και δίκαια στις κοινωνίες του, πάντα θα σημαδεύει σα στόχο τη δημοκρατία του Σόλωνα. Θα γυρίζει προς το κέντρο της, όπως η πυξίδα γυρίζει προς το βοριά.

Ακόμη, σε λόγο πεζό θέλω να ειπώ ότι, αν υπάρχουν σκεπτόμενα όντα σε άλλα σημεία του σύμπαντος, και έχουν δημιουργήσει προχωρημένους πολιτισμούς και τη δική τους ιστορία, ο τρόπος με τον οποίο θα έχουν οργανώσει τις κοινωνίες τους θα κατατείνει σταθερά στο μοντέλο της δημοκρατίας του Σόλωνα. Με δεδομένη, βέβαια, τη θέση των αστροφυσικών σήμερα ότι η δομή του σύμπαντος, από τα στοιχεία έως τους νόμους του, είναι ενιαία και ομότροπη.

Ποιο είναι το στοιχείο υποβάθρου στη δημοκρατία του Σόλωνα, που της δίνει το χαρακτήρα του πολυχρόνιου και του συμπαντικού;
Είναι η απλή κατανόηση ότι εγώ οφείλω να στέκομαι απέναντι στη φύση και απέναντι στην πόλη, όπως οφείλεις να στέκεσαι κι εσύ απέναντι στη φύση και απέναντι στην πόλη.

Τι; πως; που;

Η σημερινή ανάρτηση, είναι εμπνευσμένη και βασισμένη, σε status και comments απ' το fb του φίλου μου του Κωστή.
Ειλικρινά, με έφτιαξε...πολλά θα θελα να προσθέσω, μα θα αρκεστώ σε μια επισήμανση στο τέλος.

Ο λόγος, που τα αναρτώ εδώ, είναι για να τα δουν κι αυτοί που δεν είναι φίλοι μας, μπας και ιδρώσουν, κουνηθούν ή κάτι τέλος πάντων γαμω την τρέλα μου γαμω....


Ο λόγος, στον Κωστή αρχικά, και στον Σπύρο έπειτα, που σχολιάζει:


Όοολα καλά πιάσαμε τους τρομοκράτες (μάλιστα το PHOTOSHOP θα μας πληρώσει για την διαφήμιση ).

οι γυναίκες σε δημόσιο χώρο, πάνε δυο δυο στην τουαλέτα....ναι, αλλά γιατί;

Γιατί οι γυναίκες πηγαίνουν στην τουαλέτα ντουέτο;

Ένα ερώτημα που έχει βασανίσει κάθε αντροπαρέα, με αποτέλεσμα να έχουν δημιουργηθεί διάφορες εκδοχές περί του θέματος. Ας τις δούμε λοιπόν...

Θεωρία συνωμοσίας α':

Mια ακραία εκδοχή που ίσως δεν έχεις σκεφτεί, και αποκαλύπτει πολλά για τη γυναικεία ψυχολογία. Πηγαίνουν εκεί για να κάνουν την ανάγκη τους η αλλιώς "τσισάκια". Και κάπου εκεί είναι που χρειάζεται η φίλη-bodyguard. Mην κοροϊδευόμαστε σε πολλά club τυχαίνει οι τουαλέτες να μην κλειδώνουν η να έχει χαλάσει το πόμολο. Όταν μάλιστα οι τουαλέτες ανδρών και γυναικών είναι μαζί καταλαβαίνουμε ότι δημιουργούνται... προβλήματα !

Θεωρία συνωμοσίας β':

Θεωρούμε πως η υποψήφια, ως γνήσια γυναίκα, υποκινουμένη από τις ανασφάλειες, σχετικά με την εμφάνισή της, θα χρησιμοποιήσει την τουαλέτα για καλλωπισμό ( lak στο μαλλί που κάτσιασε, καθάρισμα της μάσκαρας, προσθήκη κραγιόν για χείλη ελκυστικά κ.α). Σε αυτή την περίπτωση, η φίλη, χρειάζεται για να κάνει σχόλια, όπως «θεά είσαι φιλενάδα», «κούκλα», «τέλεια», «τρέλα η σκιά σου», «όχι καλέ δεν μουντζουρώθηκες» και άλλες τέτοιες γυναικείες μ...ες που θα της φτιάξουν τη διάθεση.

Θεωρία συνωμοσίας γ' :

Και τώρα, ας μπούμε στα άδυτα της γυναικείας ψυχολογίας. ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ, ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ, ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ... Θέλει να σχολιάσει! Για τον γκόμενο δίπλα, για την γκόμενα απέναντι που θέλει να της τον φάει, για τον μ...α που την έστησε και ποτέ δεν την πήρε τηλέφωνο, για το καλσόν που την κόβει, για τις γόβες που θα ήθελε να είχε... Μόνη της θα μιλάει η άλλη; Κρατιέται όσο μπορεί, όμως. επειδή θα σκάσει θα πάρει τη φίλη της από το χεράκι, (θα τη σύρει με το ζόρι αν το παίξει δύσκολη) και τρέχοντας, θα την οδηγήσει στην τουαλέτα, για «μπλα-μπλα». Στην τουαλέτα, που η φωνή της μπορεί να ακουστεί, που δεν θα χρειάζεται να ξελαρυγγίζεται, που δεν θα στήνει αυτί, η άλλη η αχώνευτη (όλα θέλει να τα μαθαίνει η κουτσομπόλα), και γενικά μπορεί να "θάψει" με την ησυχία της.

Θεωρία συνωμοσίας δ' :

H πιο ρεαλιστική από όλες τις εκδοχές. Δυο κοπέλες κοιτάζονται, χαμογελάει η μια στην άλλη, ξανακοιτάζονται και σηκώνονται να πάνε μαζί στην τουαλέτα. Στην συνέχεια, μπαίνουν μέσα, και  κλειδώνουν. Φιλιούνται, η μια βγάζει το φόρεμα της άλλης... σοβαρέψου ρε! Πολλές ταινίες δεν έχεις δει; Εκτός, και αν όλες οι λεσβίες σε αυτό τον πλανήτη δεν έχουν σπίτι...!

Πηγή: newsbomb.gr

Γράφει, γράφεις, γράφουμε...κι άλλοι διαβάζουν ή μας "γράφουν".!

Αφορμή για το άρθρο αυτό είναι κάποιες ερωτήσεις και σχόλια, γιατί κάποιος γράφει τις σκέψεις του και τι ευελπιστεί μέσα από αυτό. Από που πηγάζει το λεγόμενο "ταλέντο"που χουν μερικοί να εξωτερικεύουν τα συναισθήματά τους και τις πεποιθήσεις τους. Πως καταφέρνουν να αποτυπώνουν τον εσωτερικό τους άνθρωπο πάνω σε ένα λευκό φόντο αρχικά, που κατόπιν γίνονται μια ή δυο και τρεις όμορφες εικόνες που τις θαυμάζουμε, ή ένα είδωλο της θλιβερής πραγματικότητας που ζούμε.

Το καθένα από αυτά, σκοπό έχουν να αποφορτίσουν τον γράφοντα απ' όσα νιώθει και τον πνίγουν. Σπασμωδικές κραυγές αγωνίας, χαράς, έρωτα, ή πόνου, που πρέπει οπωσδήποτε να εκφράσει για να μην τον παρασύρει η θύελλα που βιώνει καθημερινά μέσα του και στον περίγυρό του. Απλά πράγματα.!

Και γιατί τα κοινοποιεί, αντί να τα κρατά για τον εαυτόν του; Μα ο λόγος έχει δύναμη καθότι ζωντανός οργανισμός. Δεν γίνεται να τον φυλακίσεις, αφού είναι παιδί της σκέψης κι έχει κληρονομήσει όλες τις ιδιότητες της μάνας του...! Το ανήσυχο πνεύμα, σκέφτεται...το δυναμικό, ή ρομαντικό ευαίσθητο πνεύμα, τις σκέψεις αυτές όπως και δήποτε νιώθει την ανάγκη να τις διοχετεύσει προς πάσα κατεύθυνση. Είναι σαν την εκπνοή, φύση αδύνατον να κρατάς την ανάσα σου και να μην την βγάλεις... θα σκάσεις απ την πίεση, κι απ την ανάγκη να πάρεις νέα ανάσα για να συνεχίσει η λειτουργία της καρδιάς.! Άρα θέλει καρδιά, κι ανάσες...πολλές ανάσες νου και σκέψεων.!!!

Και τι περιμένει ο γράφων από μας τώρα, και σε κάθε κοινωνικό δίκτυο μας κολλάει κι από ένα κειμενάκι του, ή τετράστιχο, το οποίο από μόνο του ζητάει απάντησή μας; Κι όσο και να μην θέλω δεν μπορώ να μην σκεφτώ κάτι, που συνήθως θα με κάνει να σχολιάσω;
Κι εδώ αρχίζει το παιχνίδι. Ο λόγος έσπειρε, ο νους καλλιεργεί κι η καρδιά θερίζει ότι καρποφόρησε.
Ανάλογα το έδαφος που έπεσε η σπορά, θα βγουν κι οι αντίστοιχες ποιότητες και ποσότητες καρπού.!

Ναι και πρέπει τώρα να συμμετάσχω εγώ στην ματαιοδοξία του "ψώνιου" που μου κότσαρε τις σκέψεις του και δεν με αφήνει σε ησυχία κάθε τρεις και λίγο. Είναι άραγε όντως έτσι;
Έχω αντίθετη άποψη την οποία πάντα αντιπαραθέτω στα οκνηρά πνεύματα ή στους κακόπιστους που θα ψάξουν πρώτα να βρουν το αρνητικό του πράγματος σε κάθε τι...κι η άποψη μου είναι γνωστή...!

Όλοι μας, πιστεύω έχουμε την ανάγκη συμμετοχής στις σκέψεις που δημοσιεύουμε, είτε για να γίνει διάλογος που είναι και το καλύτερο ώστε να αρχίσει το γλυκό ταξίδι μέσα στον λόγο, είτε κριτικά σχόλια για την γραφή μας, για να βελτιωθεί το γράψιμο μας....!

Ναι, μα έτσι προκύπτουν και διαφωνίες, και καμιά φορά και παρεξηγήσεις, κι άσε τώρα καλά είμαστε στην ησυχία μας και στο καβούκι μας...που να τρέχουμε τώρα σε περιπέτειες, κι άμα αυτό κι άμα κείνο, κι άμα το άλλο...κι αν η γιαγιά μου είχε ρόδες θα ταν πατίνι...αρνητικό του αρνητικού ω άρνηση.
Και συχνά πυκνά, μένει μια πίκρα και στα δύο μέρη, ο μεν πως δεν τον κατάλαβαν γιαυτό δεν συμμετέχουν στις σκέψεις του. Κι ο δε, μα τι να πω αφού δεν έχω "χάρισμα" κι εγώ, θα πω κοτσάνες και μετά θα γελάνε με την πάρτη μου...άστο δεν λέει, ή για να μην κακοκαρδίσω το "φιλαράκι" ας συμφωνήσω κι εγώ με κάτι έξυπνο που πε ένας άλλος.!!!

Όσο για το ύφος, τον τρόπο, και το είδος γραφής των σχολίων, από πλευράς σχολιαστών, (μα κι όσων γράφουν γενικώς) είναι κατά την άποψη μου, σαν τις εκθέσεις που γράφαμε στα σχολειά πιτσιρικάδες. Άλλοι πάλευαν με αντιγραφές και μπούσουλες, και μερικοί απλά το κάτεχαν, και ξεπέταγαν το θέμα σαν νερό, βγάζοντας κομμάτια απ την ψυχή και τον συναισθηματικό τους κόσμο... άλλωστε είν' σε όλους μας γνωστό, ότι όλα τα δάχτυλα δεν είναι ίσα κι όμοια.!

Ο καθένας, όπως μπορεί, κι ότι μπορεί γράφει, αρκεί να γίνεται με ειλικρίνεια κι αγνό πνεύμα.!!!

Μιας, κι  έχω την άποψη, ότ και χοντράδα, αν πει κανείς, απ την στιγμή που λέγεται με πνεύμα αθώο και αγνά αισθήματα, δεν παρεξηγείται μήτε είναι μειονέκτημα για κανέναν.! 

Σιγά σιγά, έρχεται κι η βελτίωση, ανάλογα τις ανάγκες μας, αν υστερούμε κάπου. Τι είναι άλλωστε όλα αυτά;

Μια απλή  σχέση πνευματικού δούναι και λαβείν... κάτι σαν τα άμορφα κι άκομψα βράχια, στην ακροθαλασσιά. Εκεί, που σιγά σιγά έρχεται το κύμα, και τα κατεργάζεται λαξεύοντάς τα, και τους δίνει ένα όμορφο σχήμα.! (αυτό είναι μια εικόνα που χω πάντα μέσα μου, όσον αφορά τις ανθρώπινες σχέσεις και συναναστροφές...είναι αναπόσπαστο κομμάτι μιας αρμονικής συνύπαρξης ετερόκλητων ατόμων και ομάδων...νόμοι της φύσης που δεν αλλάζουν, όποιος το δοκίμασε, έχασε την αρμονία)

Όπως λέγαμε, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι. Μερικοί παίζουν τον ρόλο της θάλασσας, κι άλλοι τους βράχους, αν τα δεις παρέα, σαν σύνολο, αυτά φτιάχνουν μια θαλασσογραφία.

Βέβαια, σε όλο αυτό,  υπάρχει πάντα η άμυνα του καθένα μας, κι έχει να κάνει με το κόστος της δημοσίας έκθεσης, στην διαδικασία ενός διαλόγου με ανταλλαγή απόψεων και προσωπικής εκτίμησης των πραγμάτων σε κάθε περίσταση.

Εκεί όμως, υπάρχει και κάτι το δυνατό, σχεδόν μαγικό του όλου θέματος. Μπράβο σε κείνον που τολμά να ξεπεράσει τις άμυνες, και τις όποιες του φοβίες.!
Στο τέλος, όλο αυτό λειτουργεί ως λυτρωτική αυτοκάθαρση για τον καθέναν. Στην ουσία είναι ανάγκη όλων η εξωτερίκευση σκέψεων και συναισθημάτων, απλά δυστυχώς ορισμένοι την έχουν αδρανήσει.!

Κι ερχόμαστε στο δια ταύτα. Αν όλα αυτά δεν υπήρχαν, φοβίες, ανασφάλειες, πονηρίες και κάθε τι που μας εμποδίζει να πράξουμε αυθορμήτως και να εκφράσουμε τα πάντα μέσα απ' τον λόγο, γραπτό ή ομιλούντα, σήμερα θα ταν πολύ διαφορετική η ζωή κι η αντίληψη μας. Το τι συμβαίνει γύρω μας είναι πασιφανές. Κι όμως εθελοτυφλούμε, αρνούμενοι να αποδεχθούμε την επικοινωνία, την αυτοκριτική μας, και κυρίως την έκφραση της σκέψης και της αίσθησης...!!!

Γνώση...η γνώση είναι δύναμη, και ξεκινά πρώτα απ το γνώθι σ' εαυτόν, όπως κάποτε μας μάθαιναν στα σχολειά μας. Ας μάθουμε ποιοι είμαστε, εν συνεχεία ας το αποδεχτούμε και βάσει αυτού να πορευτούμε.! Δεν γίνεται στην πατρίδα του διαλόγου, να μην μπορούμε να επικοινωνήσουμε με συλλογικότητα, κάνοντας υγιή διάλογο, με λογικές σκέψεις, και διαλλακτικό πνεύμα...!

Παρατήρησε κανείς, πόσα παράγωγα του λόγου, χρησιμοποιήθηκαν σε μια μόνο αράδα; Αυτή είναι η δύναμή του, να αναπαράγεται και να δημιουργεί κίνηση. Ο λόγος είναι ζωντανός οργανισμός είπαμε.!
Οπότε ας ξεκινήσουμε να τον χρησιμοποιούμε όπως του αρμόζει, σταματώντας να αναμασάμε σκέψεις άλλων και ψευτοκομπασμούς, όταν βλέπουμε τον χείμαρρο του λόγου σε κάποιους άλλους.!

Μην ξεχνάμε πως, όταν εμείς γράφαμε και μάλιστα "ζωγραφίζοντας" κάποιοι άλλοι ακόμη γρύλιζαν.
Κι αυτό λέγεται όχι με υπερηφάνεια της ματαιοδοξίας, μα σαν απλή διαπίστωση...

Και τώρα οργίσου Έλληνα...

Αχ ωρέ Έλληνα, πότε θα μάθεις...πότε θα ανοίξεις τα μάτια στην πραγματικότητα...

Ματώνει η ψυχή μου, που ακόμη και τώρα, πετάμε την σκούφια μας για καυγά, ανάμετάξυ μας... Ναι, οι "ιδεολογίες" κι οι "φιλοσοφίες" μας, ακόμη και τούτη την ώρα, κυριαρχούν...!

Δυστυχώς, δεν μας ξέρουμε τόσο καλά, όσο πιστεύουμε...
Ενώ αυτοί, που μας "κηδεύουν" τούτες τις ώρες, μας ξέρουν πάρα πολύ καλά, μας μελετούσαν για 100άδες χρόνια, και μας σπούδασαν...!!!

Ξέρουν πως, μόνοι μας δεν θα κάνουμε τίποτε, όπως τότε, που περιμέναμε 400 χρόνια την "έξωθεν βοήθεια" για να ξεσηκωθούμε...!
Όπως αργότερα έγραφε ο Καβάφης, περιμένουμε τους Βαρβάρους...
Κι όπως σήμερα, περιμένουμε την άκρως ελληνική πατέντα του τραγωδού... Τον "από μηχανής θεό"... ή μπας και δεν είναι έτσι;

Θλίβομαι, που διαβάζω συνεχώς σχόλια σε διάφορα ιστολόγια, και δείχνουν οργή μεν, μα σε λάθος τόπο και χρόνο...
Ωρέ σεις, για σκεφτείτε κομματάκι...αν οι εκάστοτε συζητήσεις, αντίθετες γνώμες και διαδικτυακές αναρτήσεις, που μας περιγράφουν την ωμή πραγματικότητα, και τις απόψεις του συγγραφέα, μας εξοργίζει, και βρίζουμε και κλωτσάμε...με όλα αυτά που συμβαίνουν εις βάρος μας, και με αυτούς που μας "κηδεύουν ", τι θα έπρεπε να κάνουμε;

Πάρα κάτω, από μας, στην φτωχή αραπιά, τους στρώσαν στο κυνήγι πρόσφατα...δεν το είδατε; Δεν το θυμάστε;
Αυτοί που τους υποτιμούσαμε, και γελάμε ενίοτε μαζί τους ξεσηκώθηκαν...!
Ναι, αιματοκυλίστηκαν, μα βρήκαν μια άκρη...κάναν κάτι...!!!

Πόσοι από εμάς ξέρουμε πως έχουμε σαν χώρα την επιλογή:
Στάση πληρωμής στους ιδιώτες δανειστές; "ΟΥΚ ΑΝ ΛΑΒΕΙΣ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΜΗ ΕΧΟΝΤΟΣ" κύριοι νόμιμοι τοκογλύφοι...!!!
Κι υπάρχουν πληθώρα δεδικασμένα προηγούμενα...!
Μα όλα τα πολικάτια μας, κάνουν το παπιόπαγόνι σε αυτο, για το ρημάδι το πολιτικό κόστος, και μέλλον τους... Το ΔΙΚΟ τους μέλλον...!

Και δεν κατάλαβα το σύστημα με τους δανειστές, που επένδυσαν στην ουσία στα ομόλογα της χώρας μας. Ρίσκο δεν ήταν; Απόφασή τους δεν ήταν να το δεχτούν;

Αν εγώ δηλαδή, πάω και τζογάρω στον ιππόδρομο και δεν κερδίσω αυτά που έκρινα πως θα πάρω με την επένδυσή μου, θα με αποζημιώσει μήπως ο υπεύθυνος; Για θα με τσουβαλιάσουν και θα βρεθώ στην έξοδο ιπτάμενος;
Θυμάται κανείς την απάντηση Σιμίτη στους χαμένους του χρηματιστηρίου; Ας προσέχατε, μας ξεφούρνησε ο μαθηματικός μαφιόζος. Τα ίδια λοιπόν και για τους νόμιμους τοκογλύφους...!!!
Άντε, να δούμε επιτέλους τι θα κάνουμε ΕΜΕΙΣ για το ΔΙΚΟ μας μέλλον...!
Μας τρομοκρατούν και μασάμε...επιστροφή στην δρχ. λες και με αυτό, ήρθε η συντέλεια του σύμπαντος...γιατί τώρα είμαστε 1.000.000χιούχοι;;;;;;

Άσε, που άμα, το κάνουμε αυτό, καταρρέει ο χάρτινος πύργος του ευρώ, κι αυτό φοβούνται...!
Γιαυτό, κι όσο προλαβαίνουν, θα εκμεταλευτούν την άγνοιά μας, για να βάλουν το χέρι σε όσα λιγουρεύτηκαν...!
Κι εμείς εδώ, οι μισοί προβληματιζόμαστε, για το τι, και πως θα το κάνουμε, και πως θα γίνει, και πότε ακριβώς, και ποιος θα κάνει την αρχή, και κάτσε λίγο να το σκεφτούμε....

 Ενώ ταυτόχρονα οι υπόλοιποι, σφαζόμαστε για ένα διαδικτυακό κείμενο, μια συζήτηση, μια άποψη, που μας εξόργισε... μα είμαστε σοβαροί; για να βάλω τις φωνές;....!!!

Βλέπουμα κατάματα να μας λένε αρχίλαλάκες και τους κοιτάμε με το πανέξυπνο σπινθηροβόλο βλέμμα του βοοειδούς...!
Κι αναφέρομαι στην σωτηρία του 13ου & 14ου μισθού, ενώ κι ένας πιτσιρίκος του Δημοτικού καταλαβαίνει, πως με το τερτίπι τους χάσαμε και τον 12ο και κάτι ψιλά ακόμη...κάντε τα μαθηματικά ξεκινώντας απ τα 600 βασικό στα πόσα φτάσαμε (450 αν δεν απατώμαι) και πείτε μου αν λέω κοτσάνες...!!!!
(Έχεις μισθό 600€ καθαρά και πληρώνεσαι 14 φορές το χρόνο.
... Πόσα λεφτά παίρνεις το χρόνο;
600Χ14 = 8.400€
Χάρη στην σκληρή μάχη των Ηγετών μας, το 14 παραμένει, αλλά το 600 γίνεται 450.
Άρα, τώρα πόσα λεφτά παίρνεις το χρόνο;
450Χ14 = 6.300€
Πόσα λεφτά δηλαδή, έχασες σε έναν χρόνο;
8.400 - 6.300 = 2.100€
Πόσους μισθούς έχασες δηλαδή;
2.100/600 = 3,5
Άρα σώθηκε ο 13ος και ο 14ος;
ΟΧΙ μόνο δεν σώθηκαν αλλά μαζί με αυτούς, χάθηκε και ο 12ος και ο μισός 11ος.
Συμπέρασμα; Ή μας κοροϊδεύουν ΟΛΟΙ ή δεν έχουν τελειώσει ΚΑΝ το Δημοτικό. ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΟΙΤΑΜΕ)

Είπε την μεγαλύτερη αλήθεια, σε μια ανάρτησή του, ένας πολύ καλός φίλος, "φοβούνται την ομοιογένεια του λαού μας"...!
Ναι, γιατί όντως, αν μπουκάρουμε 3-4.000.000 οπουδήποτε, ποιος θα μας κωλώσει;
Τα ρομποτάκια με τα δακρυγόνα, για τα γκλοπς; Κι αυτοί μαζί μας θα έρθουν...κι αυτοί πεινάνε.!!!
Εκεί σκιάζονται, κι αυτός είναι ο τρόπος αρχικά...και το ξέρουμε, μα περιμένουμε τον θερμοκέφαλο που θα το παίξει ήρωας, χεσμένος κι αυτός απ τον πανικό της αβεβαιότητας...

Ειλικρινά, θα θελα να δω, αυτήν την οργή που διαβάζω κατά καιρούς, σε όλα σχεδόν τα ιστολόγια, αυτήν την αγανάκτηση, που δυο και τρεις, συζητάμε στα πηγαδάκια μας... Εκεί, έξω στους δρόμους.!

Και με στόχο την ανακατάληψη των κεκτημένων μας...!!!

Αν πραγματικά θέλαμε να μπούμε στην Βουλή, τότε, θα το είχαμε κάνει...
Σπίτι μας δεν είναι; Βουλή των ελλήνων δεν γράφει; ...Πόσοι το πιστεύουμε όμως;
Την Θεωρούμε όντως των ελλήνων; Είμαστε Έλληνες;

Σημ. Και τώρα οργίσου Έλληνα...αγρίεψε πατριώτη, μα γύρνα και δείξε την εκεί που πραγματικά πρέπει, σε αυτούς!!!
Και μην σκεφτείς πάλι όπως τότε παλιά, στον διχασμό, που λέγαν: "δεν θα γίνει ρε η αναμπουμπούλα; θα σου δείξω εγώ". Και σφάζαν ο καθένας τον γείτονά του...!
Όχι, φευ μακριά από μας αυτά...!!!

Η Οργή να πάει σε ΑΥΤΟΥΣ...που ΠΡΕΠΕΙ

Αφιερωμένο σε όλους τους Έλληνες...
"Stand and fight
Live by your heart
Always one more try
I'm not afraid to die
Stand and fight
say what you feel
Born with a heart of steel"

έξυπνη απάντηση/πονηρή ερώτηση

Κατά καιρούς εμφανίζονται διάφορα τυπάκια σε μια παρέα, που απλώς πωλούν πνεύμα αναμασώντας διάφορα ευφυολογήματα, του στυλ να σε ρωτήσω κάτι...κι άμα απαντήσεις...

Ειδικά κάτι πιτουρόπουλοι που νομίζουν, πως με αυτή την τακτική, θα πέσει κι η γυναίκα...που κάθεται και τους ακούει η φουκαριάρα...ξερή απ' την γοητεία του πνεύματός τους.!!!

Ύπνο βαθύ που κάνουτε παληκάρια, κι είναι και σε ράντζο...!!!

Διάλεξα 10 απ τα μαργαριτάρια, κι αυτά από φιλικούς μαντρότοιχους εντός φατσομπούκιου,

που οι εγκεφαλάκηδες, διατείνονται πως, οι απαντήσεις, δεν είναι αυτές που άμεσα, μας έρχονται στο μυαλό…

Για πάμε:

Το κουκούλι...!

Κάποια μέρα ένας άνθρωπος είδε το κουκούλι μιας κάμπιας,
στο οποίο υπήρχε μία χαραμάδα από την οποία προσπαθούσε να βγεί μια μικρή πεταλούδα....
Περνούσε όμως ο καιρός και η πεταλούδα αδυνατούσε να ανοίξει την χαραμάδα για να βγει...


Έτσι ο άνθρωπος αποφάσισε να την βοηθήσει.Με τον σουγιά του άνοιξε την χαραμάδα και η πεταλούδα αμέσως βγήκε...
Αλλά το κορμάκι της ήταν αδύνατο, τα φτερά της βαριά και η πεταλούδα μπορούσε να κινηθεί με μεγάλη δυσκολία...

Ο άνθρωπος, την παρακολουθούσε πιστεύοντας πως σε λίγο θ'άνοιγε τα φτερά της για να πετάξει, όμως τίποτα δεν έγινε. Η πεταλούδα συνέχισε να σέρνει το κορμί της, και να κουβαλάει τα φτερά της...

Και όλα αυτά, έγιναν γιατί, ο άνθρωπος θέλοντας να την βοηθήσει, δεν κατάλαβε ότι η πεταλούδα
έπρεπε να δυσκολευτεί, γιατί μόνο τότε, η δύναμη θα απλωνόταν σε όλο το κορμί της και στα φτερά της.
Η ίδια η ζωή, ανάγκαζε την πεταλούδα να προσπαθεί, και να αποκτήσει δυνάμεις που θα της επέτρεπαν να σπάσει το κουκούλι και να βγει να πετάξει.....


Η ζωή φέρνει πάντα δυκολίες....
Εάν η ζωή ήταν μια συνεχιζόμενη λιακάδα θα μετατρεπόταν σε έρημο...έτσι είναι η ζωη...!!!

Γι'αυτό όταν ζητάς δυνάμεις η ζωή δίνει δυσκολίες για να γίνεις πιο δυνατός...

Όταν ζητάς σοφία η ζωή σε γεμίζει με προβλήματα για να τα λύσεις

Η ζωή, μπορεί να μην σου δίνει όλα αυτά που θα ήθελες...
αλλά σου δίνει όλα τα απαραίτητα εφόδια, για ν'αποκτήσεις αυτά που χρειάζεσαι...!

Άκου ανθρωπάκο...

"Ξέρεις, Ανθρωπάκο, πως θα ένιωθε ένας αετός άμα έκλωθε αυγά μιας κότας;
Αρχικά ο αετός νομίζει ότι θα κλωσήσει μικρά αετόπουλα που θα μεγαλώσουν. Μα εκείνο που βγαίνει από τα αυγά δεν είναι παρά μικρά κοτόπουλα. Απελπισμένος ο αετός εξακολουθεί να ελπίζει πως τα κοτόπουλα θα γίνουν αετοί. Μα που τέτοιο πράγμα!

Τελικά δε βγαίνουν παρά κότες που κακαρίζουν. Όταν ο αετός διαπιστώνει κάτι τέτοιο βρίσκεται στο δίλημμα αν πρέπει να καταβροχθίσει όλα τα κοτόπουλα και τις κότες που κακαρίζουν.

Μα συγκρατείται.

Η Ψυχή του Μοτοσυκλετιστή

Η Ψυχή του Μοτοσυκλετιστή.............!!!!!!!!!

Όχι, δεν το έγραψα εγώ, μα το δημοσιεύω ετσι ώστε , την επόμενη φορά
που ένας μοτοσυκλετιστής περάσει ανάμεσα από τα μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητα σας,
να προσπαθήσετε να καταλάβετε....

Μερικά χρόνια πριν ο μπαμπάς ενός από εμάς που δεν υπάρχει πια,
ο μπαμπάς ενός αγγέλου με το νούμερο 24 στο φέρινγκ και στη καρδιά,
μας περιέγραψε έτσι …

«…Μου είχε μιλήσει πολύ για σας αλλά για να πω την αλήθεια δεν έδωσα και πολύ βάση.
Εκείνος όμως που ήταν μεγάλος ξεροκέφαλος σας σύστησε έναν προς ένα.
Όλους αυτούς τους νέους που γνώρισα θα μπορούσα να τους αγκαλιάσω και να τους φιλήσω σαν να ήταν δικά μου παιδιά.
Βυθισμένοι μέσα στις μαύρες δερμάτινες φόρμες τους με τα φανταχτερά τους κράνη, όλοι τους αληθινοί σκληροί άντρες !

Μια παρέα που στο δρόμο δε κατεβάζει ποτέ το βλέμμα.

O κύκλος...του 99

Ζούσε κάποτε, πριν πολλά χρόνια, ένας βασιλιάς πολύ θλιμμένος που είχε έναν υπηρέτη χαρούμενο και αισιόδοξο.

Κάθε πρωί ξυπνούσε τον βασιλιά πηγαίνοντας του το πρόγευμα, τραγουδούσε χαρούμενα στιχάκια, του έκανε αστείους μορφασμούς. Στο κεφάτο πρόσωπό του υπήρχε πάντα ένα μεγάλο φωτεινό χαμόγελο, αλλά και όλη του η ζωή ήταν ήρεμη και ευτυχισμένη.

Κάποια μέρα ο βασιλιάς δεν άντεξε και τον ρώτησε:

-Ποιό είναι το μυστικό σου;

-Ποιό μυστικό Μεγαλειότατε;

-Μην κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις. Ποιό είναι το μυστικό της χαράς σου. Λέγε γρήγορα.

-Μα…δεν υπάρχει μυστικό Μεγαλειότατε.

Θεσσαλονικιός και Αθηναίος...ομοιότητες και διαφορές...!

 Αρχικά θεωρούνται κι οι δυο πολίτες του Ελλαδικού χώρου, και μάλιστα ο καθένας για λογαριασμό του υπερηφανεύεται για την καταγωγή του...το πόσο περήφανος βέβαια, θεωρείται ο κάτοικος Αθηνών, είναι μια τραγελαφική ιστορία...! Ο Θεσσαλονικιός σαν γνήσιο τέκνο του βορρά είναι πιο ντόμπρος όμως κι έξω καρδιά...ξέρει να γλεντάει βρε αδερφέ, και το δείχνει κάθε στιγμή...!!!

Ας τους δούμε λοιπόν στην καθημερινότητά τους, κι ας καταγράψουμε ομοιότητες και διαφορές.!

1. Οι Αθηναίοι όταν πηγαίνουν σε σουβλατζίδικα και θέλουν να πάρουν ένα σουβλάκι χωρίς πίτα, το αναφέρουν ως "καλαμάκι" ενώ οι Θεσσαλονικείς το αποκαλούν "σουβλάκι" - κάτι λογικό γιατί καλαμάκι είναι αυτό με το οποίο ρουφάμε την φραπεδούμπα.

2. Οι Θεσσαλονικείς αποκαλούν όλα τα τυριά ως κασέρια με μοναδική εξαίρεση την φέτα που την αποκαλούν τυρί. Οι Αθηναίοι αντιθέτως αποκαλούν κάθε τυρί με το όνομά του, π.χ. Gouda, γραβιέρα, φέτα, κ.ά.

(άκρως κατατοπιστικό κι ενδιαφέρων άρθρο, για το χρέος και την διαχείρησή του)

Αυτό, ίσως είναι το μεγαλύτερο μυστικό της "ελληνικής κρίσης" του Π. Παναγιώτου


Παρά το γεγονός πως στην Ελλάδα επικρατεί ακόμη πολιτικό χάος η κατεύθυνση προς την οποία
θα κινηθούν τα πράγματα όσον αφορά στο οικονομικό μέλλον της χώρας φαίνεται πως έχει καθοριστεί:Κυβέρνηση και αντιπολίτευση θα στηρίξουν την υπογραφή της νέας συμφωνίας της 27ης Οκτωβρίου 'ως έχει',...
ώστε να αποφευχθεί η πτώχευση και η έξοδος της χώρας από το ευρώ, καθώς τα ταμειακά της διαθέσιμα τελειώνουν περί τα μέσα Δεκεμβρίου.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της γερμανικής τηλεόρασης ARD, ωστόσο, το οποίο προβλήθηκε στις 27 Οκτωβρίου αλλά και σύμφωνα με ρεπορτάζ της Wall Street Journal το οποίο δημοσιεύτηκε το πρωί της 4ης Νοεμβρίου, προκειμένου οι τράπεζες να αποδεχτούν το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων που κατέχουν κατά 50%, η Ελλάδα συμφώνησε στη μετατροπή του δικαίου που διέπει τα ομόλογα αυτά από το ελληνικό στο αγγλικό.


Με βάση την ισχύουσα μέχρι στιγμής νομοθεσία και όσο το δίκαιο των ελληνικών ομολόγων παραμένει το ελληνικό, αν η Ελλάδα δεν αποφύγει την πτώχευση μπορεί να αποπληρώσει το χρέος που βρίσκεται στα χέρια ιδιωτών και όχι θεσμικών δανειστών (ΔΝΤ - ΕΕ) σε δραχμές, χωρίς να έχει καμία νομική κύρωση. Οι δανειστές σε αυτήν την περίπτωση υποχρεούνται να αποδεχτούν την αποπληρωμή στο ελληνικό νόμισμα. Έτσι η Ελλάδα μπορεί πολύ απλά να τυπώσει τόσες δραχμές όσο είναι το χρέος της στους ιδιώτες και να το ξεπληρώσει.

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ

Προπολεμικά Δάνεια


H ιστορία δανεισμού της χώρας μας από τις «ξένες δυνάμεις» αρχίζει, πριν καν την ίδρυση του Ελληνικού κράτους, με δύο γνωστά βρετανικά «δάνεια της Ανεξαρτησίας» το 1824 και το 1825 για τις ανάγκες της Επανά­στασης. Αναγκαστήκαμε δυστυχώς να προπληρώσουμε ένα μεγάλο ποσόν από αυτά για τόκους και προμήθειες και παραγγελίες πολεμικού υλικού που ουδέποτε έφτασε στη χώρα μας. Ένα ακόμα μέρος του δανείου κα­ταναλώθηκε για τις εμφύλιες αναμετρήσεις μας, με απο­τέλεσμα ένα πολύ μικρό μόνο μέρος αυτών των χρημά­των να χρησιμοποιηθεί τελικά για τους ουσιαστικούς σκοπούς της Επανάστασης. Τα ληστρικά αυτά δάνεια επέβαλαν σαν υποθήκη την εθνική κτηματική περιου­σία.


Το 1827 ο Καποδίστριας ζήτησε καινούριο δάνειο από τους Ευρωπαίους για να μπορέσει να ανταποκριθεί στην αποπληρωμή ενός μέρους των προηγούμενων δανείων και για να βοηθήσει την ανόρθωση της ελληνικής οικο­νομίας. Το αίτημά του όμως δεν έγινε αποδεκτό, με απο­τέλεσμα η ελληνική διοίκηση να αναγκαστεί να κηρύξει τον ίδιο χρόνο πτώχευση.


Το επόμενο δάνειο που συνήψε η χώρα μας ήταν το 1832, μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους (1830) και την επιβολή του Βαυαρού Όθωνα (1832) σα βασιλιά των Ελλήνων. Από το δάνειο αυτό των «προστάτιδων δυνά­μεων» ύψους 60 εκατ. γαλλικών φράγκων δόθηκαν μό­νον οι δύο πρώτες δόσεις, που ουσιαστικά χρησιμοποι­ήθηκαν για αποπληρωμή των δύο προηγούμενων βρε­τανικών δανείων και το υπόλοιπο για το στρατό και τη βαυαρική γραφειοκρατία. Η μη ανάκαμψη, έτσι, της οι­κονομίας προκάλεσε την άρνηση καταβολής της τρίτης δόσης του δανείου. Τελικά ο Όθωνας αναγκάστηκε να κηρύξει πτώχευση, ζητώντας νέα δάνεια.

το πουλί και το γατάκι...

Ένα γατάκι βρίσκεται στην άκρη μιας λίμνης.
Εκεί που κάθεται, έρχεται δίπλα του ένα σπουργίτι, τρομάζει το γατάκι και βουτά το ένα πόδι στο νερό.
 

Σε λίγο περνάει ένα περιστέρι, τρομάζει το γατάκι και βάζει και το δεύτερο πόδι στο νερό.
 

Κατόπιν εμφανίζεται ένα γεράκι, τρομάζει το γατάκι και βάζει και το τρίτο πόδι στο νερό.
 

Τέλος εμφανίζεται ένας αετός, τρομάζει πάλι το γατάκι και βουτάει και τα τέσσερα πόδια στο νερό.
 

Ποιο το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας ;
 

Όσο πιο μεγάλο είναι το πουλί τόσο πιο πολύ μουσκεύει το γατάκι !!

Μύχιες του πεζοπόρου σκέψεις...

Όταν η αγάπη σε καλεί, ακολούθησέ την, Μόλο που τα μονοπάτια της είναι τραχιά κι απότομα.


Κι όταν τα φτερά της σε αγκαλιάσουν, παραδώσου, μόλο που το σπαθί που είναι κρυμμένο ανάμεσα στις φτερούγες της μπορεί να σε πληγώσει.


Κι όταν σου μιλήσει, πίστεψε την, μ’ όλο που η φωνή της μπορεί να διασκορπίσει τα όνειρά σου σαν το βοριά που ερημώνει τον κήπο.

Τριάντα θέσεις για την κάνναβη Κλεάνθης Γρίβας

Η κάνναβη

1. Η κάνναβη είναι φυτό του γένους των κνιδωδών, περιλαμβάνει ένα μόνο είδος, την Κάνναβη την ήμερη (Cannabis sativa) και υπάρχει στη φύση σε περισσότερες από εκατό παραλλαγές (cannabis indica, cannabis ruderalis, κ.α.), που διαφέρουν μεταξύ τους κυρίως ως προς την περιεκτικότητά τους σε ορισμένες δραστικές ουσίες.
 2. Για ολόκληρες χιλιετηρίδες η κάνναβη έπαιζε καθοριστικό ρόλο στην επιβίωση του ανθρώπου ως πηγή ενέργειας, διατροφής, και ένδυσης και ως θεραπευτικό και ευφορικό μέσο. Αλλά εδώ και εξήντα χρόνια τέθηκε υπό καθεστώς διωγμού ως απειλή για την ύπαρξή του.

Υποχρέωση για δωρεά οργάνων; Αλήθειες και Φόβοι;

Πρόβατα επί σφαγή ή, αλλιώς, εν δυνάμει δότες οργάνων…

Σύμφωνα με σχέδιο νόμου που πρόκειται να ψηφιστεί στο "κυνοβούλιο" « Εν δυνάμει δότες οργάνων για να χρησιμοποιηθούν σε μεταμόσχευση θα είναι όλοι οι πολίτες, [...]η αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων οργάνων από ενήλικο, θανόν πρόσωπο, πραγματοποιείται εφόσον δεν είχε εκφράσει την αντίθεσή του». Παράλληλα, σημειώνεται ότι κάθε πολίτης που έχει ενηλικιωθεί, μπορεί να δηλώνει την αντίθεσή του στην αφαίρεση οργάνων του μετά θάνατον, σε ειδικό αρχείο που θα τηρείται στον ΕΟΜ. Η σχετική δήλωσή του θα πρέπει να φέρει βεβαιωμένο το γνήσιο της υπογραφής. Επίσης, το νέο προσχέδιο αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να γίνονται κατά περίπτωση μεταμοσχεύσεις και από ιδιωτικά νοσοκομεία.
Η δυνατότητα για χειρουργική αφαίρεση οργάνων ή μεταμόσχευση δίνεται πλέον σε νοσηλευτικά ιδρύματα – νομικά πρόσωπα ιδιωτικού και δημοσίου δικαίου κοινωφελούς και μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα αλλά και ιδιωτικές κλινικές.