Ένα αγόρι βλέποντας τη γιαγιά του να γράφει ένα γράμμα, απορημένος τη ρώτησε:
" Γιαγιά τι γράφεις; Γράφεις ιστορία για τη ζωή μας; Μήπως γράφεις για εμένα;"
Η γιαγιά σταμάτησε να γράφει και κοιτάζοντας τον εγγονό της, του είπε:
" Από μία άποψη ναι, γράφω για εσένα, αλλά πιο σημαντικό από τις λέξεις είναι το μολύβι που χρησιμοποιώ. Ελπίζω να γίνεις σαν αυτό το μολύβι όταν θα μεγαλώσεις".
Tο παιδί απορημένο κοίταξε το μολύβι, αλλά δεν βρήκε κάτι ξεχωριστό σε αυτό. "Μα, είναι απλά ένα μολύβι", της απάντησε, "..σαν όλα τα μολύβια που υπάρχουν !"
"Αυτό εξαρτάται από το πώς βλέπεις τα πράγματα , του απάντησε εκείνη χαμογελώντας και συνέχισε "Αυτό το μολύβι έχει πέντε αξίες, τις οποίες αν καταφέρεις να κρατήσεις θα σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο".
Το παιδί την κοίταξε τώρα με μεγαλύτερη απορία. "Δηλαδή"; την ρώτησε με μεγάλη περιέργεια. «Θα σου εξηγήσω τι εννοώ», του απάντησε εκείνη χαμογελώντας.
" Γιαγιά τι γράφεις; Γράφεις ιστορία για τη ζωή μας; Μήπως γράφεις για εμένα;"
Η γιαγιά σταμάτησε να γράφει και κοιτάζοντας τον εγγονό της, του είπε:
" Από μία άποψη ναι, γράφω για εσένα, αλλά πιο σημαντικό από τις λέξεις είναι το μολύβι που χρησιμοποιώ. Ελπίζω να γίνεις σαν αυτό το μολύβι όταν θα μεγαλώσεις".
Tο παιδί απορημένο κοίταξε το μολύβι, αλλά δεν βρήκε κάτι ξεχωριστό σε αυτό. "Μα, είναι απλά ένα μολύβι", της απάντησε, "..σαν όλα τα μολύβια που υπάρχουν !"
"Αυτό εξαρτάται από το πώς βλέπεις τα πράγματα , του απάντησε εκείνη χαμογελώντας και συνέχισε "Αυτό το μολύβι έχει πέντε αξίες, τις οποίες αν καταφέρεις να κρατήσεις θα σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο".
Το παιδί την κοίταξε τώρα με μεγαλύτερη απορία. "Δηλαδή"; την ρώτησε με μεγάλη περιέργεια. «Θα σου εξηγήσω τι εννοώ», του απάντησε εκείνη χαμογελώντας.
