...Σκέψεις και συναισθήματα, κέρασμα στον ταξιδιώτη...

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

Η Ψυχή του Μοτοσυκλετιστή

Η Ψυχή του Μοτοσυκλετιστή.............!!!!!!!!!

Όχι, δεν το έγραψα εγώ, μα το δημοσιεύω ετσι ώστε , την επόμενη φορά
που ένας μοτοσυκλετιστής περάσει ανάμεσα από τα μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητα σας,
να προσπαθήσετε να καταλάβετε....

Μερικά χρόνια πριν ο μπαμπάς ενός από εμάς που δεν υπάρχει πια,
ο μπαμπάς ενός αγγέλου με το νούμερο 24 στο φέρινγκ και στη καρδιά,
μας περιέγραψε έτσι …

«…Μου είχε μιλήσει πολύ για σας αλλά για να πω την αλήθεια δεν έδωσα και πολύ βάση.
Εκείνος όμως που ήταν μεγάλος ξεροκέφαλος σας σύστησε έναν προς ένα.
Όλους αυτούς τους νέους που γνώρισα θα μπορούσα να τους αγκαλιάσω και να τους φιλήσω σαν να ήταν δικά μου παιδιά.
Βυθισμένοι μέσα στις μαύρες δερμάτινες φόρμες τους με τα φανταχτερά τους κράνη, όλοι τους αληθινοί σκληροί άντρες !

Μια παρέα που στο δρόμο δε κατεβάζει ποτέ το βλέμμα.


Αν όμως κάποιος σηκώσει τις μαύρες ζελατίνες που θυμίζουν Αρειανούς
θα δει ένα ζευγάρι υπέροχα καθαρά μάτια, πρησμένα από αληθινά δάκρια,
που μέσα τους μπορείς να βυθιστείς και να φτάσεις μέχρι τη ψυχή, διαπιστώνοντας πόσο καθαρή είναι !
Βγάλτε τους τη φόρμα και θα ανακαλύψετε ότι μέσα της κρύβονται μεγάλα παιδιά, ερωτευμένα με τη ζωή, ερωτευμένα με τα Σαββατοκύριακα τα γεμάτα μπριζόλες και λουκάνικα, αλλά ακόμα με την ανάγκη του πατέρα και της μητέρας, όταν η ζωή τους παίζει σκληρά…»

Λένε ότι κάθε φορά που καβαλάμε, στη σέλα μαζί μας ανεβαίνουν άγγελοι και διάβολοι …
Έτσι ειναι!
Αντιπροσωπεύουν αυτή τη διπολικότητα που κάνει τον κόσμο μας να ζει γεμάτο από συναισθήματα, τόσο έντονα που μερικές φορές νομίζεις ότι η καρδιά θα πεταχτεί έχω από τα στήθια και θα αρχίσει να τρέχει μόνη της ουρλιάζοντας!

Διάβολοι που μας γυρνάνε το καρπό με τρόπο πολλές φορές παράλογο και βίαιο, με την αδρεναλίνη φτάνει κατευθείαν στο μυαλό, αφήνοντας σε να τρέμεις για ατελείωτα δευτερόλεπτα...

Άγγελοι που έχουν το πρόσωπο και τη φωνή όλων αυτών που δεν είναι πια μαζί μας, όλων αυτών που αγαπήσαμε, όλων των φόβων μας και των εμπειριών μας που φτιάχτηκαν απ΄ τα σπασμένα κόκαλα μας.

Ναι είναι αλήθεια, με τη μοτοσυκλέτα μπορείς να σκοτωθείς !

Συμβαίνει, μπορεί να συμβεί στον οποιοδήποτε από μας και μπορεί να χτυπήσεις, να πονέσεις και πονάει πολύ, είναι όμως αλήθεια ότι η ζωή μετασχηματίζεται σε υπέροχες αναμνήσεις, σε στιγμές αιώνιες, σε γέλια τόσο δυνατά που μπορούν να φέρουν τον ήλιο ακόμα και σε μια κρύα βροχερή μέρα του Νοέμβρη.
Μιλήστε με τον καθένα από μας και πείτε του να σας διηγηθεί μια βόλτα που έκανε, ένα ανέκδοτο, μια στροφή και χαθείτε μέσα στο εκείνο το βλέμμα που πετάει σπίθες, μέσα στα γέλια και τα χαμόγελα που αβίαστα χαράζουν το μέτωπο και το πρόσωπο.

Μιλήστε στον καθένα από μας και ρωτήστε τον, τι θα απογίνει την ημέρα που θα αναγκαστεί να παραιτηθεί από αυτό του το πάθος και ετοιμασθείτε να ακούσετε τη κραυγή της σιωπής, να δείτε το παιδικό βλέμμα να χάνεται και τη θέση του να παίρνει το βλέμμα του ναυτικού που ζει στη στεριά ή του πιλότου δεμένου στη γη!

Με τη μοτοσυκλέτα μπορεί να σκοτωθείς είναι αλήθεια, αλλά δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να ζήσεις το χρόνο που σου έχει παραχωρηθεί …

Αν ακόμα δεν έχετε καταλάβει … Αφήστε το, δε θα καταλάβετε ποτέ …

Μα αν αύριο τύχει να πάτε στη θάλασσα με το αμαξάκι σας και την οικογένεια σας, και δείτε το γιο σας να χαιρετάει μέσα από τo αμάξι έναν από μας σα τρελός, μη προσπαθήσετε να καταλάβετε ούτε κι αυτόν!
Το παιδί μέσα από το υποσυνείδητο του, βλέπει σε μας αυτή τη σπίθα που εσείς δεν ήσασταν ικανοί να του γεννήσετε.

Κι αν δείτε το μοτοσυκλετιστή να ανταποδίδει το χαιρετισμό … δεν υπάρχει τίποτε το περίεργο.
Οι άγγελοι στη γη χαιρετιούνται πάντα, μα όποιος έχασε τα φτερά του το έχει ξεχάσει προ πολλού !

Μοτοσυκλετιστές, περίεργος και υπέροχος κόσμος … !!!!

(Απο Cris mototransformer Nicks)

Σημ. Το είδα στο προφίλ του Φίλου μου Πασχάλη στο fb και το αναδημοσιεύω καθώς είναι γενάτο από αλήθειες και συναίσθημα του τι εστί μοτοσυκλετιστής...
Μοτοσυκλετιστής...το τονίζουμε κι όχι "μηχανόβιος" που χάλασε την πιάτσα και το άθλημα...

Η αδυναμία μου για τους 2 τροχούς μεγάλη και δεδομένη, οπότε το κείμενο, αφιερώνεται τιμής ένεκεν, σε εκείνες τις στιγμές: όταν, οι συγχορδίες των εμβόλων την ώρα που δίνουν την μελωδία της μέγιστης ροπής...λίγο πριν το στροφόμετρο καλπάσει στην κόκκινη περιοχή...ενώνουν τις φωνές τους, με τον στακάτο ρυθμό δυο μπάσων εξατμίσεων σε ένα κρεσέντο αδρεναλίνης και συναισθημάτων...κι ο καβαλάρης ατενίζει αγέρωχος, κόντρα στον άνεμο της ταχύτητας αγκαλιά με την αγαπημένη του μάγισσα που ζητά, να κλέψει την ψυχή του...!!!

Και μια εικόνα απ' το αγαπημένο μας κόμιξ ...Joe Bar Team...  ναι, κι οι μοτοσυκλετιστές έχουμε το κόμιξ μας...!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Λογότυπο Αστραπής

zwani.com myspace graphic comments
Πατώντας

Εδώ

Θα λάβετε το λογότυπό μου
στο BLOG σας
Αστραπή